29 okt 2026
Paraplupolariteiten: voorbij mannelijke en vrouwelijke energie

Meer v-halzen, een kettinkje, en dan je vrouwelijkheid inzetten zodat mensen (lees: mannen) je als vanzelf hulp aanbieden. Dat was, geparafraseerd, het advies van een ervaren tantradocent die hoog aangeschreven staat.
Ik was in een tantratraining aan de slag met femininiteit en masculiniteit en vroeg hoe ik kon omgaan met wie ik ben in een werkomgeving die gedomineerd wordt door mannen. Een omgeving waar ik soms botste met bepaalde types en waar ik meer flow zocht.
Dat advies heb ik maar links laten liggen, het leek me niet zo goed te werken in de Nederlandse bedrijfsomgeving. Wel is het kenmerkend voor wat er veel in tantra gebeurt. Paraplupolariteiten als "divine feminine" en "divine masculine" vliegen je om de oren (wat betekent dat nou eigenlijk echt?!), met de belofte dat je je echt vrouw of man gaat voelen als je je vrouwelijke of mannelijke energie maar ontwikkelt.
Voor mij leidt die binariteit af van waar tantra over gaat: onderzoeken wie ik (en jij) als uniek stukje mens ben. Ook in tantra kan dogma insluipen, dus ik blijf voelen wat resoneert, ook bij mensen naar wie ik opkijk.
We zijn als mensen gewend dingen in hokjes te stoppen. Zo werkt ons brein: zonder aannames is er te veel te verwerken. Alleen passen die hokjes vaak niet, en steeds meer mensen stappen eruit, van de ontzuiling en de feministische golven tot pride en een groeiend bewustzijn van privilege (denk aan de zeven vinkjes).
In tantraruimtes zie je die hokjes helaas nog veel terug: mannen oefenen met een vrouw, de man staat voor het masculiene, de vrouw voor het feminiene. In de klassieke non-duale tantra zijn Shiva en Shakti twee kanten van één werkelijkheid die in ieder mens samenkomen. Ze verdelen over mannen en vrouwen is een vrij moderne, westerse invulling. Soms is een indeling logisch, bijvoorbeeld voor een groep met een gedeelde ervaring, zolang je weet waar je in stapt.
Ik ben zelf regelmatig ruimtes ingestapt die hetero- en gendernormatiever waren dan ik had gehoopt. Waar delen van mezelf, zoals m'n queerness, niet aan het licht (mochten) komen. Waar mijn feminiene geleid moest worden door het masculiene van een ander. Waar een stuk zelfonderzoek simpelweg stopte door hoe de ruimte was ingericht. Ik heb privileges (zoals hetero passing) waar ik me bewust en ongetwijfeld ook onbewust van ben en ik kan redelijk goed door die ruimtes bewegen. En toch voelt het vaak alsof er dan een deel niet mag zijn. Wat voor mij ingaat tegen het "ja zeggen tegen alles wat er in je leeft".
In de tantra die ik beoefen geldt dat je van iedereen iets kunt leren, en hoe meer we onszelf mogen zijn in een ruimte, hoe completer de ervaring. Daarom is bij Rooted Tantra de uitnodiging altijd: wie ben jij nu, wat verlang je, waar heb je behoefte aan, en wat wil je nu juist niet? Met oog voor hoe dat verandert, in je behoeftes, grenzen en verlangens. Dit unieke stukje mens telkens weer met nieuwsgierigheid onderzoeken is een ontzettend leuke reis, en zorgt ervoor dat je steeds afgestemder met jezelf de wereld in trekt. Met al het licht in je en alle schaduwen die jou één maken.
Er zijn veel interessantere en specifiekere polariteiten dan vrouwelijkheid en mannelijkheid. In de klassiekere tradities draait het om wat er gebeurt als je beide kanten kunt ervaren en ze laat samenkomen. Het verkennen van de polen is mega-interessant: waar zit stagnatie, waar voel je weerstand? Hoe dieper je in elke pool kunt zakken, hoe magischer en intenser de combinatie wordt.
Denk aan het moment dat je een geliefde voor het eerst vertelt dat je van diegene houdt. De spanning, het overlopen, je barst uit elkaar en implodeert tegelijk: verbergen en onthullen. Of aan een avond keihard losgaan zonder gronding: super leuk, tot je de volgende ochtend leeg wakker wordt. Heb je een fijne plek om op terug te vallen, dan krijg je juist zin om te bouwen en te creëren. Vliegen voelt een stuk expansiever als je weet dat je weer kunt landen: gegrond zijn en vliegen. Of aan een gesprek waarin flow zit, waarin luisteren en delen elkaar vanzelf afwisselen tot het een in het ander opgaat, als een dans: leiden en geleid worden.
Die dans tussen leiden en geleid worden is precies waar onze verdiepingsdag Lead it, Let it over gaat. Op 22 november onderzoeken we samen deze polariteiten, voorbij man en vrouw. Ik ben gek op tantra en vind het heerlijk om dit soort thema's uit te pluizen, dus als je dit liever in je lijf ervaart dan leest: je vindt de dag onder onze events.
Foto: genomen op Tantric Joy Festival Amsterdam door Anouk van Goddess Photography.
